DutchEnglishFrenchGerman
Kinderen zijn onze toekomst, daar moeten we zuinig op zijn

‘Hij hield zoveel van me, dit kon hij me toch niet aandoen?’

Gepost op 8 november 2011 | 0 Reacties

‘Van Mike kreeg ik de liefde en bevestiging die ik thuis miste’

‘Dan kom je erachter dat je maar twintig euro waard bent…’

Merel van Groningen – Zij vocht en overwon haar “loverboy”

Ze heeft twee succesvolle boeken op haar naam staan, waarvan er één zelf in Duitsland verkocht wordt. Merel van Groningen: moeder van twee kinderen, heeft haar romans helaas niet zelf verzonnen. Ze schreef over haar loverboy die haar in zijn macht kreeg: “Tijdens het schrijven kwamen al mijn gevoelens weer terug.”

Op het eerste gezicht komt ze over als een sterke, volwassen vrouw. Samen met haar man en twee kinderen woont ze in een gezellig huis. Waar dat huis staat wil ze echter liever niet bekend maken. Evenals haar echte naam. Merel is namelijk nog steeds bang voor haar loverboy Mike, die haar jaren geleden volledig in zijn macht had. Toch wil ze haar verhaal in de openbaarheid brengen, met als doel jonge meiden te waarschuwen.

Een veilige haven

Merel is een puber van vijftien als ze voor het eerst in aanraking komt met Mike: “Ik had het niet makkelijk thuis. Mijn ouders waren gescheiden en ik had geen veilig thuis. Via mijn vriendinnetje Anne leerde ik Mike kennen. In het begin was alleen Anne verliefd op Mike en vond ik hem niet zo bijzonder. Hij leek me een beetje crimineel en was veel ouder, maar dat vond ik ook wel spannend. Toch ontstond er een bijzondere band met hem. Hij zei dat ik altijd bij hem terecht kon. Zo’n stoere jongen die mij wilde beschermen, dat trok me aan. Zijn huis werd een veilige haven voor me, wars van regels en verplichtingen.”

Als Merel door haar moeder naar een internaat wordt gestuurd versterkt dat juist de band tussen Merel en Mike. Merel wordt langzaam smoorverliefd op hem, en probeert, ondanks de waarschuwingen uit haar omgeving, zoveel mogelijk bij Mike te zijn. Merel: “Mike gaf me het gevoel dat ik zijn engeltje was en legde me helemaal in de watten. Ik genoot daar ontzettend van want ik had dat thuis zo lang gemist! Mijn moeder had het te druk met mijn stiefvader en mijn broertje. Mijn vader had zijn nieuwe gezin. Maar bij Mike was ik belangrijk! Ik liep helemaal op wolken. Maar al snel leerde ik ook de andere kant van Mike kennen, de kant waar zijn vrienden me al voor waarschuwden. Hij kon heel agressief en hardhandig zijn. Maar altijd als hij me geslagen had, toonde hij zo’n spijt dat ik medelijden met hem kreeg, en me schuldig voelde dat ik het zover had laten komen. Ik hield hem altijd het hand boven het hoofd.”

Gevangen

Hoewel ze zich thuis voelt op het internaat, blijft Mike aandringen dat Merel bij hem komt wonen. Als hij na een telefoontje waarin zij hem afwijst haar toch op komt halen, bedreigt hij haar groepsleider met een vuurwapen. Merel: “Ik voelde me ontzettend schuldig en kon niet anders dan met hem meegaan. Mijn moeder gaf aan dat als ik bij Mike zou blijven, ze haar handen van me af zou trekken. Op dat moment zag ik dat als bevestiging dat ik beter af was bij Mike.”

Mike weet Merel steeds meer in zijn macht te krijgen. Ze is bang voor zijn agressieve buien, maar door de andere, lieve kant die Mike nog af en toe laat zien, hoopt ze dat hij zal veranderen. Merel: “Elke keer als Mike me kwetste wist hij daarna weer die lieve Mike tevoorschijn te toveren. Dan kocht hij bijvoorbeeld een puppy voor me waardoor ik weer smolt. Toch werd ik steeds banger. Toen Mike me dwong mee te doen aan een inbraak, ging me dat te ver en wilde ik vluchten. Maar hij kwam me achterna en stak me in mijn hand. In het ziekenhuis durfde ik niet te vertellen wat er echt gebeurd was, maar kreeg ik wel steeds meer het idee dat ik weg moest gaan bij hem. Ik denk dat Mike dat doorhad want vanaf dat moment dreigde hij mijn moeder wat aan te doen als ik bij hem weg zou gaan. Ik heb het gevoel dat het allemaal mijn eigen schuld was, want het was toch mijn keuze geweest bij hem te gaan wonen?”

Achter het raam

Merel heeft het gevoel dat ze nergens terecht kan. Niet bij het internaat, en ook niet bij haar moeder. Bovendien houdt ze nog steeds van Mike: “Ondanks alles had ik nog steeds de hoop dat hij zou veranderen. Er waren periodes dat hij zo lief tegen me deed dat ik geloofde dat hij alles voor me over had, hij had tóch het beste met me voor. Tot die ene avond waarop hij me een avondje uit gunde. Ik ging met zijn ex, die wel vaker kwam, op stap. Ik had er helemaal zin in, had geen idee wat er zou gaan gebeuren.” De ex van Mike- Barbara- is prostituee, maar de naïeve Merel  heeft niet door waar ze mee naar toe genomen wordt: een hoerenbuurt waar Merel zelf achter het raam moet gaan staan. Barbara is gedwongen door Mike Merel de kneepjes van het vak te leren. Merel: “Eerst geloofde ik niet dat Mike me zoiets liet doen. het moest een misverstand zijn want hij hield zoveel van me, dit zou hij nooit goed vinden. Toen ik doorhad dat het menens was liet ik het maar gebeuren. Ik kreeg een kamertje waar een bed en een wastafel stond en waar ik me om moest kleden. Daarna nam ik naast Barbara plaats in het raam. Zij zou voor me onderhandelen. Het allerergste vond ik dat ik er toen achter kwam dat ik – voor degene waarvan ik dacht dat hij het meest van me hield – maar twintig euro waard was.”

Misleid

Merel komt erachter dat Mike geld met haar wil verdienen. Hij heeft zoveel voor haar gedaan, zegt hij, dat ze wat terug mag doen. Mike blijkt een ‘loverboy’. Op dezelfde manier heeft hij zijn ex, en ook na Merel meisjes voor de ramen gekregen. Merel: “In mijn boek ‘Misleid’ heb ik geschreven dat ik me niet heb hoeven prostitueren maar diezelfde avond bevrijd ben. Dat is in het echt niet zo, ik heb wel langere tijd achter de ramen gestaan en gewerkt voor Mike. Daar wil ik liever niet teveel over kwijt, want ik wil geen sensatieverhaal vertellen. Bovendien is dat te zwaar. Ik heb zeven jaar gedaan over het schrijven van mijn boek en kreeg regelmatig weer de verliefde gevoelens voor Mike zoals ik ze toen had. Ik blijf het opnieuw beleven. Ik was gewoon een jong en naïef meisje op zoek naar liefde en bevestiging, en mijn leven had zo anders kunnen lopen. Maar mijn leven is nu getekend en daar moet ik mee verder. Ik wil het nu gebruiken, daarom heb ik mijn boeken geschreven en geef ik voorlichting op scholen. Ik wil meisjes waarschuwen en ze meegeven dat, ook al denk je van niet, er is altijd iemand die je wel kan helpen.

Laat je niet chanteren, daar ben je te waardevol voor.”

Tekst: Maartje Nitrauw

Tekstaanpassing: Jacques Smits

Bijschrift Jacques Smits:

Merel en ik hebben regelmatig contact omdat wij beide voorstander zijn van de waarheid omtrent de ‘loverboyproblematiek’ daar er veel boeken worden uitgebracht waarbij het niet zo nauw met de waarheid omtrent de slachtoffers wordt genomen.

Waarheidsvinding schijnt bij sommige non-fictie auteurs met een korreltje zout te worden genomen, waarbij desbetreffende auteur niet beseft welke schade dit kan aanbrengen aan de geloofwaardigheid van deze ‘meiden’.

Merel, dank voor dit exclusieve interview, zeker dat dit op onze website geplaatst mocht worden en vergeet nimmer, wees trots en zuinig op jezelf, jij bent het meer dan waard en veel meiden zullen jouw goede voorbeeld volgen.

 


Laat een reactie achter.





*