DutchEnglishFrenchGerman
Kinderen zijn onze toekomst, daar moeten we zuinig op zijn

Aanvulling Sr. 279 – internationale kinderontvoering

Gepost op 6 februari 2012 | 0 Reacties

Het is een vaststaand en door het Ministerie van Justitie erkent gegeven dat er gemiddeld 150 minderjarige kinderen per jaar middels onttrekking aan het ouderlijk gezag over de Nederlandse grenzen na een (v)echtscheiding of relatiebreuk verdwijnen, waarbij het veel van deze kinderen naar Arabische landen ontvoerd worden door de biologische vader of in opdracht van de biologische vader.

In mindere mate is het bekend dat biologische moeders Nederlandse kinderen naar het buitenland ontvoeren, doch er zijn een aantal zaken bij ons bekend waarbij de kinderen naar Polen, Rusland en de Oekraïne onttrokken worden.

Huidige situatie

Op dit moment biedt de Nederlandse wetgeving geen enkele bescherming voor kinderen die onder een daadwerkelijke ontvoeringsdreiging vallen daar het Wetboek van Strafrecht het navolgende omtrent onttrekking/ontvoering schrijft:

Wetboek van Strafrecht

Titel XVIII . Misdrijven tegen de persoonlijke vrijheid

Artikel 278
Hij die iemand over de grenzen van het Rijk in Europa voert, met het oogmerk om hem wederrechtelijk onder de macht van een ander te brengen of om hem in hulpeloze toestand te verplaatsen, wordt, als schuldig aan mensenroof, gestraft met gevangenisstraf van ten hoogste twaalf jaren of geldboete van de vijfde categorie.

Artikel 279
1. Hij die opzettelijk een minderjarige onttrekt aan het wettig over hem gesteld gezag of aan het opzicht van degene die dit desbevoegd over hem uitoefent, wordt gestraft met gevangenisstraf van ten hoogste zes jaren of geldboete van de vierde categorie.
2. Gevangenisstraf van ten hoogste negen jaren of geldboete van de vijfde categorie wordt opgelegd indien list, geweld of bedreiging met geweld is gebezigd , of indien de minderjarige beneden de twaalf jaren oud is.

Artikel 280
1. Hij die opzettelijk een minderjarige die onttrokken is of zich onttrokken heeft aan het wettig over hem gesteld gezag of aan het opzicht van degene die dit desbevoegd over hem uitoefent, verbergt of aan de nasporing van de ambtenaren van de justitie of politie onttrekt, wordt gestraft met gevangenisstraf van ten hoogste drie jaren of geldboete van de vierde categorie of, indien de minderjarige beneden de twaalf jaren oud is, met gevangenisstraf van ten hoogste zes jaren of geldboete van de vierde categorie.
2. Het voorgaande is niet van toepassing op hem die
a. de raad voor de kinderbescherming onverwijld de verblijfplaats van de minderjarige meedeelt; of
b. op grond van de Wet op de jeugdhulpverlening voor bekostiging in aanmerking is gebracht en handelt overeenkomstig de artikelen 25 en 26 van die wet; of
c. handelt in het kader van zorgvuldige hulpverlening aan de minderjarige.

3. Van zorgvuldige hulpverlening vormen de onverwijlde melding dat hulp wordt verleend alsmede de onverwijlde bekendmaking van de identiteit van de hulpverlener en zijn plaats van verblijf of vestiging aan degene die het gezag over de minderjarige uitoefent, bestanddelen.

Artikel 281
1. Als schuldig aan schaking wordt gestraft :
1°. met gevangenisstraf van ten hoogste zes jaren of geldboete van de vierde categorie, hij die een minderjarige vrouw, zonder de wil van haar ouders of voogden doch met haar toestemming, wegvoert, met het oogmerk om zich haar bezit in of buiten echt te verzekeren;
2°. met gevangenisstraf van ten hoogste negen jaren of geldboete van de vijfde categorie, hij die een vrouw door list, geweld of bedreiging met geweld wegvoert, met het oogmerk om zich haar bezit in of buiten echt te verzekeren.

2. Geen vervolging heeft plaats dan op klacht.
3. De klacht geschiedt:
a. indien de vrouw tijdens de wegvoering minderjarig is, hetzij door haarzelf, hetzij door iemand wiens toestemming zij tot het aangaan van een huwelijk behoeft;
b. indien zij tijdens de wegvoering meerderjarig is, hetzij door haarzelf, hetzij door haar echtgenoot.

4. Indien de schaker met de weggevoerde een huwelijk heeft gesloten, heeft geen veroordeling plaats, dan nadat de nietigheid van het huwelijk is uitgesproken.

Artikel 282
1. Hij die opzettelijk iemand wederrechtelijk van de vrijheid berooft of beroofd houdt, wordt gestraft met gevangenisstraf van ten hoogste acht jaren of geldboete van de vijfde categorie.
2. Indien het feit zwaar lichamelijk letsel ten gevolge heeft, wordt de schuldige gestraft met gevangenisstraf van ten hoogste negen jaren of geldboete van de vijfde categorie.
3. Indien het feit de dood ten gevolge heeft, wordt hij gestraft met gevangenisstraf van ten hoogste twaalf jaren of geldboete van de vijfde categorie.
4. De in dit artikel bepaalde straffen zijn ook van toepassing op hem die opzettelijk tot de wederrechtelijke vrijheidsberoving een plaats verschaft.

Artikel 282a
1. Hij die opzettelijk iemand wederrechtelijk van de vrijheid berooft of beroofd houdt met het oogmerk een ander te dwingen iets te doen of niet te doen wordt als schuldig aan gijzeling gestraft met gevangenisstraf van ten hoogste vijftien jaren of geldboete van de vijfde categorie.
2. Indien het feit de dood ten gevolge heeft wordt hij gestraft met levenslange gevangenisstraf of tijdelijke van ten hoogste twintig jaren of geldboete van de vijfde categorie.
3. Het vierde lid van artikel 282 is toepasselijk.

Artikel 283
1. Hij aan wiens schuld te wijten is dat iemand wederrechtelijk van de vrijheid beroofd wordt of beroofd blijft, wordt gestraft met hechtenis van ten hoogste drie maanden of geldboete van de tweede categorie.
2. Indien het feit zwaar lichamelijk letsel ten gevolge heeft, wordt de schuldige gestraft met hechtenis van ten hoogste negen maanden of geldboete van de derde categorie.
3. Indien het feit de dood ten gevolge heeft, wordt hij gestraft met hechtenis van ten hoogste een jaar of geldboete van de derde categorie.

Uit eerder vermelde wetsartikelen blijkt dat de achtergebleven ouder pas na de voltooiing van enig eerder vermeld strafrechtelijk misdrijf tot aangifte c.q. verzoek tot vervolging kan overgaan waarbij het meest kwalijke al is geschiedt, het kind c.q. de kinderen zijn dan inmiddels al over onze landsgrenzen heen ‘gebracht’, waardoor het Internationaal Recht en het Haags Kinderverdrag van toepassing gaat worden.

Haags Kinderverdrag

Middels het Haags Kinderverdrag en de Nederlandse Centrale Autoriteit kan er een teruggeleidingsverzoek van het onttrokken kind plaatsvinden bij de landen die op dit moment zijn aangesloten bij eerder vermeld Verdrag.

De praktijk toont helaas aan dat Verdragslanden dankbaar ‘misbruik’ maken van de diverse betwistbare regeltjes binnen dit Verdrag waardoor er alsnog geen sprake kan zijn van een teruggeleiding volgens dit Verdrag.

Geen van de Arabische/Moslim landen erkennen dit Haagse Kinderverdrag, m.u.v. Egypte die dit Verdrag wel ondertekend heeft maar met de clausule dat dit Verdrag ondergeschikt is aan de Egyptische wetgevingen m.a.w., dit Verdrag heeft geheel geen effectiviteit voor naar Egypte ontvoerde kinderen.

Poging tot internationale kinderontvoering strafbaar stellen

Ondanks de verhoogde strafmaat ingevolge Sr. 279 lid 2 (waarbij een aanhouding bij een poging van onttrekking kan plaatsvinden) blijft de directe poging tot ontvoering niet strafbaar.

Daarbij komt dat er pas “opgetreden” zou kunnen worden als desbetreffend misdrijf is voltrokken en het onderhavige kind wederrechtelijk naar het buitenland is onttrokken waardoor er achter de feiten aangelopen gaat worden.

Recentelijk heeft de Koninklijke Marechaussee gepubliceerd dat zij op Schiphol een 2-tal ontvoeringen heeft voorkomen, lees:

http://www.facebook.com/KoninklijkeMarechausseeOfficieel

Tekst 1:

Marechaussee verijdelt kindontvoering op Schiphol

De Koninklijke Marechaussee heeft vanavond op Schiphol een 33-jarige Hagenaar aangehouden op verdenking van kindontvoering.
Grensbewakers controleerden de man die samen met zijn anderhalf jaar oude peuter naar Turkije wilde vliegen.

Onderzoek wees uit dat de moeder van het kind geen toestemming had gegeven aan de vader om het kind mee te nemen naar het buitenland.
Nadat de moeder aangifte had gedaan bij de lokale Politie werd de vader op Schiphol door de Marechaussee aangehouden.

Tekst 2::

De Koninklijke Marechaussee heeft zondagochtend op Schiphol een man aangehouden op verdenking van kindontvoering.
De man, een 44-jarige Brit, werd door medewerkers van de Koninklijke Marechaussee in de centrale aankomsthal aangehouden, nadat daar door de politie in Zwolle om was verzocht.
Hij zou zijn 5-jarige zoon mee hebben genomen zonder toestemming van de moeder, die het ouderlijk gezag heeft over de jongen. De man zou van plan zijn geweest om met het kind naar Groot-Brittannië te reizen.
De verdachte zal worden overgedragen aan de politie in Zwolle voor verder onderzoek.

Zeker zullen deze verdachten worden bijgestaan door een advocaat en wanneer deze een beetje “scherp” is, zal er geen veroordeling over deze pogingen plaatsvinden omdat deze “pogingen tot internationale kinderontvoering” niet strafbaar zijn volgens de Nederlandse wetgeving. (De ontvoering heeft niet plaatsgevonden)

Strafbaar stellen voorbereidende handelingen tot een internationale kinderontvoering

In Nederland kennen wij een goedwerkende paspoortwetgeving, waarbij een minderjarig kind pas een eigen reisdocument of een paspoortbijschrijving bij één van de ouders kan krijgen, wanneer beide ouders hiervoor ‘tekenen’.

Helaas is het nog steeds zo dat Nederlands ingezetenen, met of zonder dubbel paspoort, hun kind op de ambassade van desbetreffende ouder zijn/haar geboorteland zonder enige moeite onderhavig kind in hun buitenlands paspoort bijgeschreven krijgt, waarbij GEEN toestemming van de andere ouder vereist is.

Bovenstaande is één van de voorbereidende handelingen om tot een internationale kinderontvoering te komen.

Zo is er een checklist met facetten die wijzen op een mogelijk komende ontvoering waarbij Justitie middels het “stapelen” van verkregen informatie “voorbereidende handelingen” aantoonbaar kan maken.

VOORSTEL

Door de artikelen Sr. 45 t/m 47 direct in te voegen op de artikelen Sr. 279 en verder, met een daarbij duidelijk gestelde strafmaat, hebben de opsporingsinstanties directe handvatten om bij iedere poging tot internationale kinderontvoering tot aanhouding over te gaan.

Een duidelijke strafmaat bij een poging tot internationale kinderontvoering en de voorbereidende handelingen hiervan zou veel ontvoeringen kunnen voorkomen.

Inzake Sr. 45 t/m 47 verwijs ik naar:

http://nl.wikipedia.org/wiki/Poging

Arnhem, 6 februari 2012


Laat een reactie achter.





*