DutchEnglishFrenchGerman
Kinderen zijn onze toekomst, daar moeten we zuinig op zijn

Het slachtoffer loverboy en haar misbruik slachtofferrol.

Gepost op 7 oktober 2011 | 0 Reacties

“Ik ben zwanger, maar niet van mijn vaste vriend” schreef het ‘slachtoffer’ op Twitter “maar laat het binnenkort toch weghalen”. Toen deze uitspraak bij een bekende hulpverlener van haar ter ore kwam reageerde deze: “zwanger? Alweer? Dan zal ze binnenkort wel met het verhaal van een miskraam of abortus komen’.

“Help mij, help mij hieruit vandaan” vroeg het minderjarige meisje “ik ben meerdere malen verkracht en moet hier vandaan vluchten”.

Ongeveer 12 jaar geleden zat zij in het Brabantse dorpje St. Anthonis opgesloten en gaf aan het secretariaat van de Stichting Kinderontvoering door slachtoffer te zijn van groepssex c.q. groepsverkrachting door meerdere mannen.

Dit was mijn 1e kennismaking met een slachtoffer van een toen nog onbekende groepering, nu genaamd “loverboys” waarover de laatste tijd gelukkig meer landelijke media aandacht wordt gegeven, mede door o.a. de Stichting Stoploverboysnu (www.stoploverboys.nu), de boeken van Maria Genova (Vrouw is hoer, man is stoer en Vrouwen te koop) en het boek van Merel van Groningen “Misleid”/Gevangen in het web van een loverboy.

Kort overleg met het secretariaat volgende omdat de intentie van deze ‘noodkreet’ geheel niet binnen het kader van de Stichting Kinderontvoering viel. Het is en blijft een minderjarige in de problemen die geholpen moet worden.

Daar zat ze dan naast me in de auto, onderweg naar Helmond waar ik een kortdurend onderkomen had kunnen regelen in een “Blijf van mijn lijfhuis”,  dit ondanks het feit dat zij een minderjarige was. Een fragiel, jong en kwetsbaar meisje zo misbruikt dacht ik TOEN nog.

Een paar maanden geleden kreeg ik een tweet van een voor mij onbekende tweep binnen met de vraag of ik Jacques Smits uit de omgeving van Arnhem was, welke ik bevestigend beantwoorde. “Ik wil je nog bedanken voor je hulp toen in St. Anthonis, toen je mij weghaalde uit die ellende”.

Nadat ik haar toen in Helmond had afgezet hoorde ik een paar dagen later dat zij met de Noorderzon was vertrokken, waarna ik niets meer van haar vernomen heb, dus ik was verheugd om haar weer op Twitter te ontmoeten.

Op het moment dat zij mij eerder vermelde tweet stuurde, was er net een breuk ontstaan tussen mij en een organisatie die opkomt voor slachtoffertjes van kinderporno en kindermisbruik in Utrecht. De dame achter deze organisatie is toen “onderuit” gegaan met betrekking tot de landelijk op Twitter  schokerende @Sannafavaron1 hoax, lees hiertoe http://www.axioma.nl/blogs/thomas-braun/1019/

Nog nooit had wie dan ook in Twitterland deze Sanna Favaron persoonlijk of per telefoon gesproken, maar de vrouw achter deze organisatie had als enige diepgaande telefoongesprekken met deze niet bestaande Sanna Favaron gehad. Bij hoog en bij laag bleef ze in haar gelijk volhouden en er moest maar een bewijs komen dat Sanna nooit had bestaan of niet van die brug was gesprongen.

Vanaf dat moment, het moment dat ik haar op Twitter met haar ‘waanzin’ confronteerde, was de breuk daar en er bleef dan ook niets heel van mij als zij op Twitter haar gal over mij ging spuwen.

Het slachtoffer had ook tweetcontact met haar en zo ging er een balletje rollen. De hulpverlener zoals in de 1e alinea vermeld waarschuwde mij voor het zgn slachtoffer, ik zou haar verleden maar eens moeten nagaan om mogelijk niet de dupe van haar intenties te worden.

Al speurende kwamen er de meest ‘rare’ berichten bij mij binnen, wanneer ik deze dubbelde kwam ik op eensgelijk resultaat, waarna ik het slachtoffer ging confronteren met het feit dat ik een onderzoek naar haar verleden ging doen, terwijl zij niet wist dat dit al had plaatsgevonden.

Mijn mailbox stroomde vol met tips over en foto’s van dit vermeende slachtoffer en ondertussen zetten zij samen met de Utrechtse gekwetste dame een leuke “hetze” op Twitter tegen mij op, waarbij zelfs mijn inzet inzake de Malika Karoumzaak http://www.nu.nl/boek/2397242/paul-ruven-verfilmt-klopjacht-malika.html niet ongemoeid werd gelaten, zonder dat zij zich maar ooit iets in deze zaak hebben verdiept.

Berichtgevingen per twitter leerde dat zij nu slachtoffer van seksueel geweld zou zijn in het huis waar zij nu zou wonen ….. een bekend verhaal dat al eerder vanuit andere woonadressen naar voren is gekomen, tot aangiftes van verkrachting aan toe, welke (voor zover ik kan en mag natrekken) allemaal zijn geseponeerd.

Twitterberichten bleven over en weer gaan. Toen de geloofwaardigheid van het vermeende slachtoffer in het geding kwam, zag ik opeens een twitterbericht van haar dat zij op bed lag met een mogelijk hartinfarct. Twee van haar trouwe tweeps reageerde precies zo zoals zij wilde, aandacht, medelijden en de strelende hand biedend.

Over die zogenaamde hartinfarct heb ik niets meer terug kunnen lezen, het vurige twittercontact tussen de Utrechtse ‘weldoener’ en het slachtoffer is sterk afgenomen, haar 2e trouwe (mannelijke) tweep heeft mij te kennen gegeven niet meer in haar verhaaltjes te trappen.

Berichten van andere ECHTE slachtoffers loverboys liegen niet over haar, haar leven blijkt alleen uit list, leugen en bedrog te bestaan, waar naïevelingen met beide benen instinken.

Nu probeerde zij bij een bij mij bevriende tweep haar ‘zwangerschapsspelletje’ te spelen, deze bevriende tweep had van mij al waarschuwende info ontvangen toen ik zag dat er een tweetcontact tussen hen beide ging ontstaan, waarop zij mij informeerde over de tweets van dit ‘slachtoffer’.

Via een omweg, omdat zowel de Utrechtse weldoener als het slachtoffer mij op twitter geblocked hebben, kwam de informatie bij het slachtoffer terecht dat mijn bevriende tweep NIET in haar zielige verhaaltjes moest trappen.

Het antwoord van de ‘zwangere’ tweep was weer eenvoudig “ik laat het toch weghalen”.

Ik wens alle slachtoffers loverboys enorm veel sterkte wanneer zij de knoop doorhakken en zich loswurmen van hun loverboy, de weg naar en nieuw leven staat voor jullie open, zeker als jullie uit de slachtofferrol vandaan komen, hou hierbij het verziekte voorbeeld van de in deze blog beschreven ‘slachtoffer’ in je achterhoofd, want zo kom je nooit los van je ellende.

Niets dan respect voor deze vechters voor een nieuw bestaan.

 


Laat een reactie achter.





*